Over mij
Hoi, ik ben Jorieke.
Fijn dat je hier bent — ga even zitten, er is genoeg te zien.
Mijn kunst
Ik ben hoogsensitief, heb ADD en ben hoogbegaafd. Een combinatie die betekent dat mijn brein eigenlijk nooit stilstaat, alles intens ervaart en ondertussen ook nog drie nieuwe ideeën bedenkt. Elke kleur, elk gevoel, elke rare energie in een ruimte: ik voel het allemaal. Klinkt uitputtend? Soms is het dat ook. Maar het is ook precies waarom mijn kunst is zoals hij is.
Ik vertaal emoties naar het doek: van donker naar licht, van chaos naar kalmte. Niet omdat het zo hoort, maar omdat het de enige manier is waarop ik weet hoe ik dingen moet verwerken. Gelukkig ziet het er ook nog mooi uit.
Wat mij inspireert
Mindfulness, folklore, een beetje magie en mijn eigen hoogsensitieve brein dat nooit echt uitstaat. Ik werk vanuit intuïtie, met symbolen en kleuren die gevoelens uitdrukken waar woorden tekort schieten. Eerlijk, kwetsbaar en soms verrassend herkenbaar.
Is dit ook iets voor jou?
Mijn werk is voor mensen die rust zoeken in hun interieur, die houden van kunst met een verhaal, of die gewoon weten hoe het voelt om net wat meer te voelen dan de gemiddelde persoon.
Elk werk maak ik met zorg in mijn atelier. De plek waar ik volledig mezelf kan zijn. En waar de koffie altijd koud wordt omdat ik halverwege alweer aan het tekenen ben.
Buiten de plek waar de magie gebeurt
Ik woon in De Wilp (Groningen), omgeven door groen en rust, precies wat je nodig hebt als je hoogsensitief bent en je brein regelmatig een reset vraagt. Samen met mijn man, mijn dochter van 6 en drie katten.
Buiten het moederschap game ik graag en kijk ik series en films, en daarnaast herken ik mezelf in dingen zoals:
→ Uren besteden aan een nieuwe hobby: miniatuur, sieraden maken, potjes beschilderen, epoxy. Om het materiaal vervolgens netjes achter in de kast te zetten. Maar de intentie was er.
→ Een Instagram map vol kattenfilmpjes die ik al vijf keer heb gezien en toch opnieuw bekijk.
→ Twintig tabbladen openhebben en precies weten wat erin staat, maar geen idee hebben waarom ik de keuken ben binnengekomen.
→ Een gesprek beginnen met drie gedachten tegelijk en hopen dat de ander bijhoudt welke draad ik volg. Spoiler: ik zelf ook niet altijd.
Het leven hier is kleurrijk. De katten zorgen dat het nooit té stil wordt.
Even voorstellen — de katteneditie
Want de helft van mijn producten heeft er iets mee te maken, dus je gaat ze toch een keer tegenkomen.
Dexter — 15 jaar 
Half Perzisch, prachtige blauwe ogen en al jaren het patriarchaat van dit huis. Chillt graag op je schouders, voert altijd een gesprek en was vroeger een gevreesde maffiabaas: dagelijks een slachtoffer, nooit spijt. Inmiddels met pensioen. Hij geniet ervan.
Indy — 11 jaar
Rood, lief en volgens een Japans onderzoek mist hij een gen. Dat geloven we direct. Indy houdt van lange dutjes en is superlief, maar heeft ook iets... eigens. Neurodivergent, zou je kunnen zeggen. We omarmen het.
Sansa — 11 jaar
Samen met Indy geadopteerd uit het asiel. Uiterlijk bedriegt: ze kijkt altijd alsof je iets verkeerd hebt gedaan, maar ze is superlief. Eerst op haar hoede, maar als ze je accepteert is ze niet meer van je af te slaan. Ze houdt zó van aandacht dat ze er bijna in kruipt. En ze likt neuzen af. Gewoon. Zomaar.
Lucca — voor altijd in ons hart
Broertje van Dexter, helaas niet meer bij ons. Met Lucca kon je alles: een echte pers in hart en ziel. Rustig, zacht en altijd goed. We missen hem nog elke dag. Hij verdient gewoon een plekje hier.
